KubusstructuurStation Gorinchem

Te midden van het groen in een perk voor station Gorinchem staat sinds 1972 een kubusvormig object van Ewerdt Hilgemann. Het is een beeld in de stijl van het minimalisme: een geometrische, symmetrische schikking van witte kubussen. In 2017 werd het beeld tijdelijk uitgeleend aan de kunstmanifestatie Art Zuid in Amsterdam.

Symposion

Eind jaren ‘60 was in Gorinchem een groep kunstenaars actief die zich bezighield met abstracte geometrische kunst. Ze organiseerden in 1974 Symposion: een internationale manifestatie voor beeldhouwers. De gemeente schafte de vijftien kunstwerken aan die in het kader van de manifestatie vervaardigd werden. Hilgemann was een van de drijvende krachten achter Symposion. Hij zette zijn netwerk met vooraanstaande internationale kunstenaars in ten behoeve van de manifestatie. Naast de kubusstructuur van Hilgemann is een ander werk van de manifestatie in de directe omgeving van het station te vinden: Systematische structuur van Arie Brinkman.

Ewerdt Hilgemann

Ewerdt Hilgemann (1938) werd geboren in Duitsland en heeft sinds 1970 zijn atelier in Gorinchem. Hij werkte als docent beeldhouwkunst aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Hilgemann maakte tot de jaren ’80 veel minimalistische beeldhouwwerken. Nadien liet hij ‘toeval’ meer en meer een rol spelen in het maakproces. Zo maakte hij een marmeren kubus die hij in 1982 onder het oog van publiek, in de beroemde marmergroeve van Carrara, van grote hoogte naar beneden liet rollen. Een vergelijkbaar project volgde met een gelaste kubus van roestvast staal die vanaf het dak van een fabriek naar beneden werd gestort. De kunstwerken zijn resultaat van toevallige inwerkingen maar vertonen nog de oorspronkelijke vormen. De laatste jaren is Hilgemann bekend van zijn geïmplodeerde objecten van roestvast staal. Met een vacuümpomp trekt hij de lucht uit een hol, volmaakt geometrisch object dat daardoor vervormt. Dit gebeurt vaak in bijzijn van publiek. Hilgemann noemt dit proces ‘smeden met lucht’. Zijn werk is onder andere te vinden in de openbare ruimte van Berlijn (Cerberus, 2000) en Amsterdam (Three of a kind, 2017).

Bronnen