Het lichtkunstwerk van Geert Mul (1965) aan de achterzijde van het station is gerealiseerd in het kader van het kunstprogramma Zeegroen voor de Floriade die in 2022 in Almere plaats vond. Onder de noemer Zeegroen is het thema van de Floriade 2022: Growing Green Cities vertaald naar een serie kunstopdrachten. De Floriade was de aanleiding om een blijvende culturele footprint in de stad achter te laten, door een lint van kunst te maken dat verschillende pleinen met elkaar verbindt. Zo is de meanderende ‘zeebank’ annex speeltoestel van Lola Architects met een kleurontwerp van Jan van der Ploeg letterlijk een negentig meter lang lint dat de je de weg wijst richting de oversteek over het water, naar het terrein van de Floriade.
Ook bij het station zijn twee kunstwerken gerealiseerd, als onderdeel van het kunstprogramma Zeegroen. Zij verwijzen naar de historie van het ingepolderde Almere, als geconstrueerde stad vijf meter onder de zeespiegel. En dat spreekt tot de verbeelding, zeker in een tijd waarin aan het optimistische vooruitgangsdenken al lang wordt getornd door bodem en water problematiek van het huidige Nederland.
Het Kunstwerk Almere maakt letterlijk en figuurlijk ruimte aan de luwe achterzijde van het station, ingelijst tussen de opvallende diagonale belijning van de bestrating en aan de bovenkant zicht op de typerende buizenconstructie van het station. Het kunstwerk gaat een spel aan met de reflectie van onstuimige luchten, en voorbijgangers; je waant je deel van een wereld onder water. Vissen zwemmen in de lucht. Tegen de achtergrond van flarden architectuur, tekenen exotische onderwater dieren en planten zich af. Het kunstwerk betovert met een waaier van intense heldere kleuren. Die betovering is tegelijkertijd de aankondiging van een onzekere toekomst; je staat op de bodem van de zee.
Het Kunstwerk Almere is behalve een sprookjesachtig en onheilspellend beeld, ook een eerbetoon aan de stad als civiel kunstwerk. Geert Mul: “De relatie met water en waterwerken was snel gelegd met Almere. Het land gewonnen uit het water, de stad als symbool van naoorlogs optimisme en toekomstdenken. Cultuur als een verovering op Natuur. Nu de gevolgen van klimaatverandering steeds duidelijker zichtbaar en voelbaar worden, groeit ook het besef dat onze planeet een grens heeft. Een grens aan haar aanpassingsvermogen. Ook de associaties van Almere en het water veranderen mee. Trots over de oorsprong en een onbestemd gevoel over de toekomst bestaan naast elkaar.”