Station Almelo de Riet

Station Schagen is onderdeel van De Collectie, tevens behoort het tot een reeks standaardstations. Op basis van de afspraken tussen NS en ProRail is op dit station een algemene en een specifieke cultuurhistorische waardestelling van toepassing. Lees onderstaand de algemene omschrijving van het station uit de publicatie De Collectie van 2008.

Na de Tweede Wereldoorlog pakte de Nederlandse Spoorwegen de standaardisatie van kleine tussenstations efficiënter en grootschaliger en dus gestandaardiseerd aan. Zo werden door het hele land tussenhaltes gebouwd volgens een paar typen. Een effect was dat hiermee de herkenbaarheid van NS werd vergroot.  

Station Almelo de Riet is een kleinere en aangepaste variant van het (inmiddels gesloopte) station Vierlingsbeek. Dit standaardstation werd in 1956 ontworpen door architect W.B. Kloos en is op vijftien andere plaatsen in Nederland herhaald. Het belangrijkste kenmerk van dit prototype is de flexibele architectonische opzet. Het skelet van het gebouw bestaat namelijk uit een reeks betonnen portalen die konden worden ingevuld met verschillende functies. De basisindeling bestond uit een gecombineerde hal en wachtkamer in één open ruimte met aangrenzend het plaatskaartenkantoor (dat van de wachtruimte werd afgescheiden door een glazen wand) en daarachter de ruimte voor de bagageafhandeling, het magazijn en de wc’s. Deze plattegrond kon naar believen worden aangepast aan de plaatselijke situatie door de onderlinge opeenvolging van de ruimtes en functies te wijzigen. De gebouwtjes van dit type werden op het perron geplaatst, dat in enkele gevallen ook als zeer bescheiden stationsplein diende.

In Almelo de Riet zijn het materiaalgebruik en de constructie gelijk aan het originele station Vierlingsbeek, maar het station is kleiner van opzet en de wachtkamer en plaatskaartenruimte zijn van plaats verwisseld. Door deze draaiing had men vanuit het kantoor beter overzicht op de spoorwegovergang en op het schuin tegenovergelegen tweede spoor richting Almelo. Op het tweede perron is nog een extra wachtruimte gebouwd, geheel in de stijl van het stationsgebouwtje: betonportalen opgevuld met glas in stalen sponningen en muurvlakken van gele strengperssteen met daarbovenop een betonnen dak.

Sinds een aantal jaren heeft Almelo de Riet zijn stationsfunctie verloren en wordt het gebouw door NS verhuurd aan een lokale uitbater die het heeft ingericht als snackbar en bruin café. De plattegrond van het gebouw is door deze nieuwe functie nogal veranderd, doordat er extra wanden in zijn gezet. Het exterieur is daarentegen behoorlijk gaaf gebleven, ondanks de uithangborden en gordijnen voor de ramen, die de oorspronkelijke visuele kwaliteit verstoren. De extra wachtruimte op het tegenovergelegen perron is overigens zowel intern als extern nog helemaal in oude toestand.

Andere locaties: BovenkarspelGrootebroek, Doetinchem West, Hardegarijp, Hoogkarspel, Soest Zuid, Velsen Zeeweg, Wylre.