RivierlandschapStation Roosendaal

Het uit 1907 stammende stationsgebouw van Roosendaal van architect George van Heukelom ging in de Tweede Wereldoorlog deels verloren. Wel bleef het perrongebouw bewaard. Op de zuidwestelijke gevel van dit gebouw is in het openingsjaar een sectieltegeltableau aangebracht. Het toont een fantasielandschap: een stad aan een rivier en een spoorbrug met vijf boogoverspanningen over het water.
De rivier beschikt over kribben en uiterwaarden. In de verte liggen heuvels en aan de overzijde van de rivier twee dorpjes. Het tableau heeft een decoratieve functie. De kleuren zijn zacht. De contouren van de tegels waaruit de voorstelling is opgebouwd, volgen de vormen van de voorstelling: de huizen, kerken en de brug. De lucht, de rivier en de graslanden zijn samengesteld uit grillig gevormde tegeltjes in verschillende tinten. Zij benadrukken zo de vormen van de wolken, de golven en het reliëf in het landschap. De maker van het sectieltegeltableau is onbekend.

Zoals veel kunst die Van Heukelom liet aanbrengen op het gebouw is dit tableau vlak in de gevel verwerkt. Het gaat om een sectieltegeltableau: een vorm van tegelmozaïek waarbij de contouren van de tegels de vorm van de afbeelding volgen. De voegen zijn de omlijning van die vormen. De techniek is rond 1900 ontwikkeld en heeft een vergelijkbaar effect als glas-in-lood. Het sectieltegeltableau was een specialiteit van de firma De Porceleyne Fles in Delft. Die firma vervaardigde in opdracht van Van Heukelom ook de wijzerplaten van de stationsklokken in Maastricht.

Bronnen

W. van Leeuwen en H. Romers, Een spoor van verbeelding. 150 jaar monumentale kunst en decoratie aan Nederlandse stationsgebouwen, 1988, p. 122.
H. Romers, De spoorwegarchitectuur in Nederland 1841-1938, Zutphen 1981, pp. 43 en 44.
Crimson Architectural Historians, Urban Fabric, De collectie bijzondere stationsgebouwen in Nederland, Rotterdam, 2009, p. 119.
D. Broekhuizen,Cultuurhistorische waardestelling station Roosendaal, 2014.